Dziennik telewizyjny

Serbia 1997 40′
Reżyseria: Lazar Lalić, Isidora Sekulić
Montaż: Lazar Lalić
Produkcja: Fondacija Pravo na sliku i reč i B92, Arhitel

“Dziennik” prezentujący w całej okazałości wojenne materiały telewizyjne z lat 1991 – 1995, dobitnie ukazuje rolę, jaką w bałkańskim konflikcie odegrała serbska telewizja państwowa. To część większego projektu “Obrazy i język nienawiści”, powstającego na podstawie programów informacyjnych serbskiej TV z czasów wojny. Kompletny brak profesjonalizmu i wszechobecne stereotypy sprawiają, że ten seans nienawiści z czasem nabiera charakteru czarnej komedii (w Serbii film ma status kultowego).
W jednej z kolejnych części projektu (“Vukovar 1991”), pisarz Philip David, zwolniony z serbskiej TV w 1993 roku, świetnie podsumował specyficzną rolę swojego byłego pracodawcy: “Dziś dla wszystkich już jest oczywiste, że bez udziału telewizji, prawdopodobnie w ogóle nie doszłoby do tej wojny, a przynajmniej nie miałaby ona tak strasznego charakteru. Telewizja odegrała kluczową rolę w tworzeniu języka nienawiści, czyli przygotowaniu wojny, a później – w jej propagowaniu. Wyrażało się to m.in. w kreowaniu stereotypów. Jeden z nich dotyczył na przykład ludobójczego charakteru Chorwatów, inny – samobójczych skłonności Muzułmanów. Kolejny stereotyp piętnował wszystkich niezależnych dziennikarzy i opozycyjnych intelektualistów jako agentów zachodniego wywiadu. Tworzono też teorie dotyczące istnienia międzynarodowego spisku przeciwko Serbom. Każdy, kto próbował zrobić, napisać, czy pomyśleć coś, co nie zgadzało się z tymi stereotypami, automatycznie był uznawany za zdrajcę“.
(dp)

Projekcje:
14 XII, środa 20:30 Kino.Lab