Ani Pan, Ani Bóg

Francja, 2011, 75′
reżyseria: Nadia El Fani
zdjęcia: Fatma Chérif, Dominique Delapierre, Nadia El Fani
montaż: Jeremy Leroux
produkcja: K’IEN Productions

Najnowszy dokument tunezyjskiej feministki Nadii El Fani jest wołaniem o świeckie państwo w najbardziej liberalnym kraju Północnej Afryki. Reżyserka rozpoczęła zdjęcia do filmu w sierpniu ubiegłego roku, podczas ostatnich miesięcy panowania Ben Alego. Tunezyjskie społeczeństwo zdaje się być dość otwarte, ale już na pierwszy rzut oka widać, że obowiązują tu podwójne standardy. Znikoma mniejszość mieszkańców większych miast przestrzega Ramadanu – tradycyjnego muzułmańskiego postu, obowiązującego przez 30 dni – od świtu do zmierzchu. Za zasłoniętymi z tej okazji oknami restauracji trwa zwykły ruch, choć nikt z gości nie chce ujawnić swojej tożsamości przed kamerą. Ale na lekceważenie reguł – teoretycznie posiadających sankcję państwa – mogą sobie bezkarnie pozwolić tylko mężczyźni. Reżyserka postanawia wraz z grupą przyjaciół sprawdzić, do jakiego stopnia religia jest w Tunezji rozdzielona od państwa. Zaopatrzeni w piknikowe kosze, pełne przekąsek i wina, ucztują na plaży. Nikt nie zwraca na nich uwagi. Kiedy cztery miesiące później w wyniku masowych protestów upada dyktatura, Nadia El Fani ponownie wychodzi z kamerą na ulice Tunisu.  Rejestruje chaos pierwszych dni wolności, chwile gorączkowej radości podszytej strachem. Po upadku reżimu ulice stolicy Tunezji pełne są demonstrujących ludzi, każdy zdaje się mieć coś do powiedzenia. Do głosu dochodzą także zwolennicy radykalnego islamu, nawołujący do wprowadzenia szariatu… Jaki kształt przybierze nowa Tunezja? Czy będzie w niej miejsce dla ateistów i liberałów?
(kw)

Festiwale:
2011 IDFA
2011 Hamburg FilmFest

Nadia El Fani – Filmografia:
1990 Pour le plaisir
1992 Fifty-Fifty mon amour
1993 Femmes Leaders du Maghreb
1998 Tant qu’il y aura de la pelloche
2002 Bedwin Hacker
2005 Unissez-vous, il n’est jamais trop tard!
2008 Ouled Lenine

Projekcje:

17 XII, sobota 15:00 Laboratorium